از پاشیدن مستقیم عطر و اسپری کردن بر روی کیف چرم خودداری کنید زیرا این کار بافت آن را از بین می برد.

رطوبت زیاد باعث متورم شدن یا حتی کپک زدن آن می شود.

تابش مستقیم خورشید برای طولانی مدت باعث از بین رفتن رطوبت چرم و خشکی آن می شود.

بهترین دمای نگهداری چرم بین ۲۰تا ۲۵ درجه ی سانتیگراد است.

لکه های چربی و خودکار باعث سست شدن بافت چرم می شوند.

هر از گاهی به کیف چرماستراحت داده تا بتواند بازیابی شود.

باران های اسیدی باعث از بین رفتن بافت چرم می شوند، در صورت قرار گرفتن در زیر باران مقداری شامپوی بچه در ظرفی ریخته و با آب بهم بزنید تا کف کند، با یک دستمال کف آن را از سطح برداشته و روی کیف چرم راپاک کنید سپس نم آن راخشک نمایید.

همیشه به خاطر داشته باشید که “پشت چرم هیچگاه نباید خیس شود”.

چرم نباید با آب تماس داشته باشد و در صورت نیاز تنها خشک شویی شود.

هر سه ماه یک بار آن را تمیز و حد اقل در سال یک بار به آن واکس مخصوص بزنید.

تمیز کردن جیر، نوبوک و چرم متفاوت است یعنی هریک مواد و شیوه های تمیز سازی جداگانه ای دارند.

استفاده از کاور پلاستیکی باعث عرق کردن چرم می گردد، همیشه از کاورهای پارچه ای تنفس پذیر استفاده کنید.

اگر برای طولانی مدت از محصولات چرمی استفاده نمی کنید داخل آن را با روزنامه و پارچه با فرم خود محصول پر کنید.

از آویزان کردن کیف چرم برای طولانی مدت خودداری کنید زیرا این کار باعث کش آمدن و از بین رفتن فرم اصلی کالای چرم می شود.

 

تاریخچه چرم در ایران

در ایران نوشته هایی مربوط به پس از حملهٔ مغول، از خواجه رشید الدین، نشان گر آنست که تجارت کیف چرم و پوست در ایران پررونق بوده است، این اسناد گواه شهرت برخی شهرها مانند تبریزو شیراز در این دوره است. در دورهٔ قاجار، همدان مرکز مهم تولید نوعی چرم، معروف به «چرم همدانی» بوده است، که از پوست گوسفند تهیه می شد. در سال ۱۲۶۷ از جمله کارهایی که امیر کبیر به نمایشگاهی در لندن فرستاد، پوست بوده است. به علاوه در این دوره صادرات پوست و چرم، از اغلب شهرهای ایران به روسیه و عثمانی و هند رونق بسیار داشت. علاوه بر همدان، شهرهای تبریز و اصفهان نیز در تولید و صادرات چرم سهم به سزایی داشته اند. اولین کارخانه چرم سازی ایران در سال ۱۳۰۸ شمسی در شهر تبریز بنا شد و پس از آن در همدان، تهران و اصفهان نیز کارخانه هایی تأسیس شد.

در سال ۱۳۱۱ نخسیتن کارخانه ماشینی و مدرن چرم سازی در همدان توسط اردشیر یگانگی بنیان گذاشته شد.[۳] تاریخ فعالیت واقعی صنعت چرم سازی در ایران را باید از تاریخ فعالیت صنعت کیف چرم در همدان محاسبه کرد. از آن پس این صنعت به تدریج در کشور توسعه یافت به گونه ای که تعداد کارخانه های چرم سازی از یک کارخانه در سال ۱۳۱۱ به ۲۲ کارخانه در سال ۱۳۲۲ افزایش یافت.[۴]

چرم اصل را چگونه تشخیص دهیم

تشخیص چرم طبیعی از کیف چرم ساخت دست انسان در برخی موارد بسیار دشوار است. چرم طبیعی بسیار گرانتر از چرم مصنوعی است. برخی از کالاهای چرمی اگر با چرم اصل تولید شده باشند، معمولاً دارای شناسنامه بوده که اطلاعات مربوط به کالا در آنها درج شده است. در مورد برخی از محصولات چرمی اگر امکانش وجود داشته باشد، به قسمتهای برش خورده آنها نگاه کنید. اگر در آن بخشها نشانه ای از حالت پلاستیکی و نرم مشاهده کردید چرم طبیعی نیست. چرم را لمس کنید. چرم طبیعی بسیار نرم و منعطف است. چرم را بو کنید. چرم طبیعی بوی مشخص و خاص دارد که هرگز نمی توان از آن کپی برداری کرد. به بافت کیف چرم نگاه کنید اگر گره ها، خلل و فرجهای آن طبق الگویی قابل شناسایی باشد، چرم مصنوعی است. چرم طبیعی و مصنوعی را از پشت آنها نیز می توان از هم تشخیص داد. چرم مصنوعی دارای پوششی در قسمت پشت است که هنگام برش آسیب می بیند و کاملاً مشخص است.

انواع چرم

چرم مراکشی: رایج ترین کاربرد آن در قدیم برای صحافی کتاب بوده است. این کیف چرم بسیار نرم و قابل انعطاف است. در روش دباغی این چرم آن را به صورت مشک دوخته در می آوردند و در آن سماق می ریختند سپس ظرفهای پرشده را در محلولی از سماق شناور می ساختند، بعد به وسیله ی تیغه های چوبی در حال چرخش به آن ضربه می زدند. امروزه این چرم بیشتر برای تهیه ی کالاهایی مانند کیفهای زنانه و جیبی استفاده می شود.

چرم اسپانیایی: آن را می توان نوعی از چرم مراکشی دانست که امروزه بیشتر با استفاده از پوست اسب و با کیفیتی مرغوب به روش پوست پیرایی گیاهی تولید می شود. این کیف چرم بسیار مقاوم و ضد آب است.

چرم روسی: در این چرم عمل پوست پیرایی با استفاده از پوست درختان بید و غان انجام می شود. این نوع کیف چرم  با بوی خوشایند خود شناخته می شود که مربوط به درخت غان است. با گذشت زمان امروزه این چرم دیگر منحصر به کشور روسیه نیست و بیشتر در ساخت چمدان و صحافی کتاب کاربرد دارد.

چرم دانه دار یک رویه: در این نمونه از لایه ی خارجی چرم استفاده می شود، به این صورت که پوست سمباده خورده و پردازش می شود تا علایم و نشانه های طبیعی پوست از آن حذف شود. این کار باعث بافتی صاف می شود هرچند از عمر واقعی آن می کاهد.

چرم دانه دار کامل: از لایه ی خارجی پوست استفاده می شود ولی پردازش نمی گردد. نشانه های طبیعی در این کیف چرم کاملا به چشم می آیند و از جمله محکم ترین و با دوام ترین نوع چرم به حساب می آید.

چرم اشبالت: چرمی است با بافتی شبیه جیر و رتبه ای پایین تر از آن، که از ورقه کردن چرم ضخیم گاوی به دست می آید.

چرم نوبوک: چرمی که مانند جیر و اشبالت دارای رخ مخملی اما با ظرافت پرداخت زیاد و دارای سطحی لطیف است.

ورنی: از پوست گوساله تهیه می گردد و رویه ی آن با لاک مخصوص لعاب و پوشش داده می شود تا ظاهری براق و درخشان پیدا کند.

تشخیص کیف چرم طبیعی از چرم ساخت دست انسان در برخی موارد بسیار دشوار است. چرم طبیعی بسیار گرا نتر از کیف چرم مصنوعی است. برخی از کالاهای چرمی اگر با چرم اصل تولید شده باشند، معمولا دارای شناسنامه بوده که اطلاعات مربوط به کالا در آنها درج شده است. در مورد برخی از محصولات چرمی اگر امکانش وجود داشته باشد، به قسمتهای برش خورده آنها نگاه کنید. اگر در آن بخشها نشانه ای از حالت پلاستیکی و نرم مشاهده کردید کیف چرم طبیعی نیست. چرم را لمس کنید. چرم طبیعی بسیار نرم و منعطف است. چرم را بو کنید. چرم طبیعی بوی مشخص و خاص دارد که هرگز نمی توان از آن کپی برداری کرد. به بافت چرم نگاه کنید اگر گره ها، خلل و فرجهای آن طبق الگویی قابل شناسایی باشد، کیف چرم مصنوعی است. چرم طبیعی و مصنوعی را از پشت آنها نیز می توان از هم تشخیص داد. چرم مصنوعی دارای پوششی در قسمت پشت است که هنگام برش آسیب می بیند و کاملا مشخص است. ویترین راسته چرم فروشی ها را که سیر کنی، همه چیز به چشمت می آید؛ از کت و شلوار چرم اعلا تا کیف پاسپورتی و اداری و البته جاسوئیچی و جاموبایلی اما کدام یک از اینها پدر یا همسرتان را خوشحال تر می کند

کیف چرم از زمانهای قدیم ، از کالاهای مهم بشمار آمده است. پیش از آنکه بشر بتواند با استفاده از برگها و الیاف گیاهی ، پارچه ببافد، چرم ، نقش اساسی در پوشش بدن برای انسان داشته است. چرم ، بافتی طبیعی است که ساختار سه بعدی ویژه ای دارد. افزون بر عایق بودن در برابر گرما و برق ، در برابر هوا و آبنیز مقاوم است. در عین حال ، بخار آب را از خود عبور می دهد و انعطاف پذیری قابل توجهی دارد. پس از جنگ جهانی دوم و تجاری شدن تولید انبوه پلی وینیل کلرید ( PVC ) ، نایلون ، و پلی استر ، پلی اورتان و پلیمرهای دیگر ، به تدریج به عنوان جایگزین چرم در تولید کفش ، لباس ، کیف و مبلمان به بازار آمد.

چرم مراکشی

این نوع چرم با محکم ترین انواع چرم ها برابری می کند. در عین حال ، بسیار نرم و قابل انعطاف است. در زمانهای گذشته چرم مراکشی را با دوختن پوست ها ، دباغی دباغی می کردند. در آن روش ، پوست را به شکل مشک ، کشکول یا در می آورند. سیس آن را با مقداری سماق پر می کردند و در ظرف های پرشده از همان محلول شناور می ساختند. سپس بوسیله تیغه های چوبی در حال چرخیدن ، به روی پوست ضربه هایی وارد می شد و به ساخت چرم کمک می کرد.از این نوع چرم بیشتر برای صحافی کتابها استفاده می شد. امروزه این چرم ها برای تهیه کالاهای کیف چرم ظریف مانند کیف های زنانه ، کیف های دستی و جیبی مردانه استفاده می شود.

چرم اسپانیایی

این نوع چرم ، در واقع نوعی چرم مراکشی است. امروزه این نوع چرمها را از پوست اسب با کیفیت مرغوب به روش پوست پیرایی گیاهی تولید می کنند. این نوع چرم ها را از طرف لش پرداخت می کنند. کیف چرم تولید شده بسیار محکم و همچنین ضد آب است. از این چرم ، در ساخت کفش های مردانه مرغوب استفاده می شود.

چرم روسی

همانطور که از نام این نوع کیف چرم بر می آید، نخستین بار در روسیه تهیه شده است. عمل پوست پیرایی با استفاده از پوست درختهای بید و غان انجام می شد. این نوع کیف چرم با بوی خوشایندی که داشت، شناخته می شد که به بوی خوش روغن درخت غان مربوط است. امروزه تولید اینگونه چرم ، دیگر مخصوص کشور روسیه نیست و در بسیاری از کشورها با استفاده از مواد پوست پیرایی گیاهی ، تولید می شود. از این نوع چرم برای صحافی کتاب ، ساخت کیف بغلی ، چمدان و لباس استفاده می شود. چرمهای حاصل از پرندگان ، ماهی ها ، خزندگان و انواع پستانداران بطور کلی ، بیشتر چرم مورد نیاز ، از پوست حیوانهایی مانند گاو ، گوسفند ، بز و خوک بدست می آید. این حیوانها را بیشتر به خاطر گوشت آنها پرورش می دهند. در واقع پوست آنها ، یک فراورده فرعی به حساب می آید. اما حیواناتی هم هستند که تنها به خاطر استفاده از پوستشان شکار می شوند. از جمله این حیوانات می توان به مار ، مارمولک ، سوسمار و کروکودیل اشاره کرد.

پوست مار و مارمولک

این نوع پوست ، بسیار نازک و در عین حال محکم است. وقتی که پوست پیرایی می شود، ترک نمی خورد و آبرفتگی و کشیدگی پیدا نمی کند و دوام و استحکام زیادی دارد. پوست مارمولکها ، گرانتر از پوست مارها است. از یک مارمولک می توان حدود 30 سانتیمتر مربع پوست بدست آورد.

پوست کروکودیلها و سوسمارها

این حیوانات ، پوست زیبایی دارند و از روی نقش های بزرگ به راحتی می توانند تشخیص داده شوند. این پوستها ، به اندازه ای شهرت دارند که برای ساخت تقلبی آنها با پرس های فولادی ، نقش های سوسمار را بر روی پوست گاو ، نقش و ثابت می کنند. پوست سوسمار ، بیشتر از پوست کروکودیل مورد استفاده قرار می گیرد و برای ساخت چمدانهای درجه یک ، کیفهای زنانه و کفشهای مرغوب درجه یک استفاده می شود.

پوست پرندگان

پوست پرندگانی که برای استفاده از پر و بالشان پرورش می یابند، تنها در صورتی به چرم تبدیل می شوند که پرنده ، مرده یا کشته شود. نوع بسیار خوب چرم ، امروزه از پوست کانگورو والابی (Wallaby) تهیه می شود. چرم ساخته شده از پوست این حیوانها برای رویه کفش بکار می رود و در مقایسه با انواع چرم ، محکمترین آنها بوده و هیچگاه ترک بر نمی دارد و پاره نمی شود از پوست شتر مرغ نیز چرم بسیار سخت و مرغوب بدست می آید که از آن در تهیه کیف و کفش و چمدان استفاده می شود. تقریبا تمام پوستهای شتر مرغ درآمریکای جنوبی بدست می آید. بطور کلی می توان گفت که بجز حشرات ، کمتر مخلوق چرنده یا خزنده ای وجود دارد که نتوان پوست آن را به چرم مرغوب تبدیل کرد .

انواع چرم رویه کفش

شناخت انواع چرم ما را به یک کارشناس حرفه ای کفش مبدل خواهد ساخت، سعی کرده ایم تا با ارائه این نکات تخصصی در زمینه چرم به به صورت هفتگی در سایت قرارداده می شود اطلاعات شما میهمانان سایت شیما را در جهت انتخاب صحیح کفش بالاتر بریم،با اینکه ما هر روز با کفش سروکار داریم اما اطلاعات ما در این زمینه ضعیف است ، در کنار یکی از متخصصین برجسته کفش شیما که سالها در زمینه این محصول فعالیت داشته آقای رعد طهماسبیگی به بررسی این مفاهیم خواهیم پرداخت.

چرم اصولا قبل از استفاده نیازمند تقسیم بندی های و تغییرات برای استفاده می باشد، ضخامت اولیه چرم بسیار زید تر از آن چیزی است که ما تصور می کنیم، برش هایی که روی چرم انجام می شود لایه هایی از چرم را به ما می دهد که از نظر کیفیت و ارزش متفاوت می باشند.